Resgate do Mosteiro de San Paio

Parece que o Mosteiro de San Paio (Abeleda) pode renacer das súas cinzas. La Voz de Galicia fixose eco, non fai moito, dos acordos entre a Airexa e un comprador de Compostela, para levar a cabo o resgate do seu abandono e da súa desfeita.  Falase de unha casa de turismo rural, dun espacio aberto a cultura, de augas termais, de viño e da elaboración e comercialización de productos da Ribeira Sacra. A nova é moi ilusionante. O Castro necesita un puntal máis para tirar do turismo de calidade e iste fermoso mosteiro pode axudar nesa vía. Fotos: Marita /Capítulo O/Gago.

Días de praia e fútbol

Dende o corazón do inverno, algúns momentos do verán en Galicia.

Viaxe a Caldelas

Viaxamos na mesma dirección pero con distinto equipaxe.
Intentemos facer unha viaxe cómoda, que non nós amole moito.

Un premio nacional de arquitectura para Bohigas

Un dos homes que reinventou a cidade de Barcelona, abriuna ao mar. Creou o "modelo Barcelona" que agora se segue, como exemplo de intervención na cidade, en moitos lugares do mundo. Actualmente é presidente do Ateneo e segue traballando no seu despacho cos seus socios de sempre.

"É unha figura na arquitectura española, na cultura catalá e no pensamento arquitectónico", "...experimentou sempre sobre unha mesma idea: a recuperación do espazo público para o goce dos cidadáns" di hoxe Anatxu Zabalbeascoa en "El Pais"

O meu arañón e a miña fada

Hoxe as rúas e as escolas están cheas de héroes, fadas, princesas, magos e mil transformacións máis. Os nenos celebran na escola a festa das "carnestoltes" , no Castro será o antroido. Non sei como evolucinou esta tradición no Castro. Cando eu era un cativo saían as comadres e compadres. A loita de sexos consistía en estragar as monecas das mozas e elas as dos mozos, entre nubes de fariña e farelos, que moito me amolaban. 

Unha balada para Carlos Furakao

Un comentario de Altazor, do Pontelouco, ponme ao tanto de que Carlos Domínguez, agora Carlos Furakao, está participando nun concurso "100 Pipers Music" e polo que se ve, de momento está escalando postos e vaille a zaga ao primeiro, ca súa canción. Con un tono un pouco canallesco, con ecos de Sabina, Carlos despachase bastante ben cantandolle ao amor, "hoy ocupo el cielo yo".  Este caldelao traballa na TVG como cámara e xa, no seu día, atreverase ca literatura infantil, con bastante éxito, "O gato de la". Carlos Furakao conta con páxina en MySpace na que se poden escoitar tres cancións máis e ler cousas súas inspiradas no Castro. Moitos éxitos, na túa nova aventura.

A adega dos Domínguez en Manzaneda

Moi perto de Manzaneda,  atópase esta moderna adega que se adapta ao terreo con diferentes construccións para a transformación da uva.  Marcas como Lacima, Lalama, Lapena, Lapola y Refugallo son cultivadas nunhas viñas en forma de bancais, na  subdenominación da Ribeira Sacra, Quiroga-Bibei e son os tesouros da sociedade, Dominio do Bibei,S.L., dos irmáns Dominguez, empresarios do textil, que comercializan marcas como Carolina Herrera, Purificación García ou Bimbaylola. 

Aparecen miles de fotos de Capa da guerra civil

Aparecen as fotos da guerra civil de Robert Capa, desaparecidas dende 1940. Imaxes de persoaxes e esceas da guerra civil española. Foron atopadas pola cineasta Trisha Ziff na casa dos descendentes do xeral Aguilar Gonzaléz, en México.


"¡Es como encontrar el Santo Grial!", comenta Brian Wallis, director del centro: "Conocíamos 500 fotos de Capa de la guerra civil y ahora tenemos unas 3.500. Tardaremos en establecer cuáles fueron tomadas por Capa, Taro o Chim, pero al fin tendremos el panorama completo de lo que hicieron en la guerra civil"

Pouco a pouco as portas vanse abrindo. É importante seguir petando.

O amor no tempo do cólera ( película)

Onte poidemos ver a versión cinematográfica baseada na novela de García Márquez. Gustoume bastante. Sempre é dificil porlle imaxes a unha novela e coido que Mike Newel, un director que non coñecía ata agora, fixoo bastente ben. A película é moi veroximil e a interpretación dos actores e moi boa. Bardem é capaz de meterse na pel dun vello namorado, un pouco alelado, que espera a súa oportunidade con Fermina Daza. Buscando imaxes atopei este curioso video no que Gabo dí que a historia na que basou a súa novela é real...

Anna de Cristosende, na revista Ribeira Sacra

Xa está na rúa o último número da revista Ribeira Sacra, dirixida por Jesús Losada. Entre outras cousas contén unha interesante entrevista a Anna de Champeny, na que fala da súa adaptación a vida na Riberira Sacra, da artesanía, da súa vivenda. Unha historiadora que elexiu as beiras da Ribeira Sacra para vivir.

"...Mi punto de partida es siempre la investigación de las técnicas textiles tradicionales. Este es el único camino, creo, para que las piezas contemporáneas retengan la autoridad de un carácter auténtico. Tomo un objeto tradicional, como el tradicional saco de rayas o “saco roxo” de la Ribeira Sacra, y le cambio las dimensiones para darle una nueva gama de usos en el hogar, a la vez que mantienen su auténtico carácter rústico..."

Franco, alcalde honorario

O Concello de Sada acaba de revocar todos os títulos concedidos ao dictador Franco. 39 anos, logo da instauración da democracia escomenzase a tocar cousas ata agora intocables. Parabéns.

Castro Caldelas, obras na Praza do Prado

Na entrada sobre a señalización das rúas do Castro foron aparecendo comentarios a cerca da intervención que o Concello está levando a cabo na Praza do Prado (zona casa do "Bisagras", zona diante do Concello, zona diante da casa da Martina, fonte etc). Houbo comentarios que cuestionaban a forma da execución. Tamén se preguntaba, nos comentarios, se había proxecto e se iste estaba asinado por a dirección facultativa adecuada. Persoalmente, a intervención na Praza do Prado pareceme de gran importancia e sen dubeda é unha boa nova. Agora ben a forma na que se faga ésta pode por en peligro o fráxil equilibrio dun espazo que ten máis dun século e que é o centro do universo caldelá. Un comentario do Catapiro, seudónimo de alguén que parece que conta con bastante información, manifesta o seguinte:

"... e xa que che interesa tanto a arquitectura, e vese que sabes bastante, ademais o concello ten traballando un arquitecto (que non é a que asina o proxecto) e digo que non será tan malo, porque o vai fichar (ou xa o fichou, esto non cho sei aclarar) a Consellería de Vivenda para levar o plan de Rehabilitación integral. Por certo sei algo máis que a obra pretendese continuar, e polo visto vai ocupartar toda esa zona que está diante do concello, e diante da casa da Martina, e arranxar as escaleiras que soben polo Toural, e arranxar a fonte..."

Catapiro 



O exemplo do Concello de Allariz, que gañou o premio Europa Nostra debería servir de guía a vilas medievais como a nosa, a hora de por en marcha intervencións en espacios con unha forte carga patrimonial. A Praza do Prado é un espacio previlexiado. A forma na que se interveña pode convertir en máis maravilloso ese espacio ou destrozalo.

Flor de inverno que agocha as fragas e soutos.

Stop the bullet. Kill the gun

Impresionante anuncio que pretende sensibilizar sobre a necesidade de acabar cas armas de fogo.

Rozabales, o castiñeiro de Pumbariños

Quería ver que era o que quedaba da miña memoria de cativo. O noso restaurante servira unha gran comida nun Pazo de Sobrado que pertencía a familia do perito agrícola Gonzalo Fidalgo, que casara no Castro, coa Castita. Lembraba algo pero non situaba nen ás cousas nen aos persoaxes. Puxémonos en marcha e buscando, buscando pasamos Sobrado, Manzaneda e o final desta vila atopamos un cartel que nos levaba ao castiñeiro máis lonxevo de Galicia ou eso foi o que nos dixeron. Esquecemos o obxetivo que nós puxo en marcha e camiñámos para ver un patrimonio de perto de mil anos. Case nada, dise pronto pero costa imaxinar as cousas que pasaron o longo da vida desta árbore. Tal perto de Caldelas e non sabíamos da existencia de tal obra da natureza.



Cando entramos no souto e vimos o tamaño e a fermosoura do árbol que mellor armoniza con noso chan e co noso clima non pudemos respirar durante uns segundos.


Chovia miudiño, esa chuvia ben feitiña, sen vento, unha lixeira neboa acariciaba as fragas e parte do souto. Nunca oira falar deste castaño. Polo que vexo está na obra de Carlos Rodríguez e Jesús Izco: “Árbores monumentais no patrimonio cultura de Galicia”, obra de referencia sobre iste tema no país. Non lle medimos a circunferencia este castaño pero estou seguro que o dato deixa a calquera sen alento.

Os fachos, a noite do lume

Fai dous anos voltei os fachós co meu fillo Antón. Puiden gravar este video que xa leva perto de mil visitas. Por si alguén non o viu volto a colgalo. Según me dín, hoxe, non se collía na praza. Parece que o éxito desta festa cada ano vai a máis.

O que pasa por meter a comunicación na auga bendita.

Que chova...!

Cafe Casino, unha parada en Santiago

En Santiago chove moito. Xa era hora, dí o taxista, que me leva ata o centro. Antes de mergullarme no obxetivo que me trouxo a Compostela aproveito para visitar un dos lugares da miña ruta sentimental, o café Casino, un café dos de antes, un cacho de madeira que se salvou do naufraxio. Atopa na rúa do villar e ainda por riba ten wifi, bó café e piano.