Carlos Blanco engaiola na Ribeira Sacra

Noite de verán. Risas a escachar. Problemas, sí. Pasar a acción significa correr riscos. Por momentos chegou a luz a este mosteiro máxico, novo espazo para a cultura. Xente de Ourense, de Monforte, Chantada, Trives, Doade, Abeleda, santa Tegra... e, sorprendentemente, algún había do Castro. Hoxe contaremos con Quico Cadaval, actor e director teatral de gran prestixio. Ven de camiño e chamou para decir que parou a dormiu unha siesta nunha carballeira antes de chegar a Monforte, polo que virá moi descansado. A cousa promete, o número de entradas vendidas é alto. Seguro que será unha noite para lembrar. Foto: Carlos Campos.

Hoxe, “dúas noites de contos”

Xa está case todo preparado para a noite de contos. É a primeira vez que os Amigos de Caldelas organizamos este acto e esperamos que o tempo e os elementos se poñan da nosa parte, que a maxía do mosteiro de San Paio chegue a todos os que nos confirmaron que alí estarán. Vendéronse moitas entradas e esperamos vender máis alí, media hora antes do acto. Amigos de Caldelas, xente do noso Concello, todos axudan a que cousa marche ben.

O proxecto de José Luis

A axencia Efe ven de dar a noticia do nacemento da marca de productos de agricultura Mosteiro de San Paio, noticia que recolleron diferentes medios, sobre todo de carácter económico. Desde o día que o noso amigo José Luis Táboas descobriu o mosteiro, xa hai catro anos, nunha visita ao Castro, quedou fascinado. Despois de esa visita voltou en diversas ocasions, incluso veu a unhas festas dos Remedios. José Luis decidiu rehabilitar o mosteiro e poñer en marcha un proxecto de agricultura que potencie os productos da nosa zona. Nacido en México, de país ourensans, de Beariz, e instalado dende hai anos en Pontevedra, José Luis é un empresario valente e un home convencido de que os soños se poden cumplir á forza de moito traballo e tesón.
Con enorme tozudez, perseguiu desde entón ese soño. Non foi doado porque o bisbado recuperou a propiedade do mosteiro e él tivo que chegar a un acordo. Foi unha boísima noticia saber que o conseguía.

Cando na asociación amigos de caldelas pensamos en organizar Dúas noites de contos, pensamos que o adro do mosteiro era o lugar ideal. Un espazo histórico que debe voltar a ocupar un lugar na nosa vida. José Luis aceptou con moita xenerosidade acollelas.

Despois do espéctaculo viño da Ribeira Sacra.

O luns, un pouco antes das 14h, na Ser, Carlos Blanco estivo a falar de Dúas noites de contos. Era na desconexión para Ourense, no curso dunha entrevista para falar do seu espetáculo de este xoves e do de Quico Cadaval, que será o venres, no mosteiro de San Paio.

A través da Ser podedes conseguir entradas para os espectáculos. Basta con chamar e contestar unha pregunta sinxela. Regalan 10 entradas. Iste verán Carlos é tamén un habitual do programa La Ventana, no que participa os martes na tertulia. Explicou tamén que, ao finalizar o espectáculo, nese fermoso espazo que está na entrada do mosteiro, a Asociación de adegueiros da Ribeira Sacra ourensá ofrecenos a posibilidade de tomar un viño debaixo dos padrairos. Esperamos que será un final redondo para o que esperamos sexa unha fermosa noite verán.

"dúas noites de contos", preparativos

Alá no mes de xuño, polo San Xoán, Carlos Blanco, Dani e nós achegámonos ao mosteiro de San Paio para ver o espazo e últimar os preparativos. Acompañounos Eladio Osorio e algúns veciños de Santa Tegra.

I mostra de viños da Ribeira Sacra ourensá

Con moita forza e ilusión empezou hoxe a primeira mostra de viños da Ribeira Sacra ourensá. Houbo probas, catas, conferencias e visita da ministra Elena Espinosa. Moito público e agua para unha iniciativa de moita calado que nos pon ao día dos viños que produce a nosa terra.

faltan 5 días

En xuño, Carlos Blanco visitou o mosteiro de San Paio para ver as posibilidades de "dúas noites de contos".  Cando se abriu a porta do mosteiro e viu todo o que se asomaba ao adro mostrouse fascinado pola idea de facer unha contada neste lugar, pola noite. Estou preparando un pequeno video desta visita para seguir facendo boca.

Para facer boca, Carlos Blanco

Carlos Blanco, persoaxe coñecido da TVG ten feito monólogos nos seus programas moi celebrados como este que se atopa no you tube sobre os carteis das vodas.

Entre bancais, fermosas noites de verán

Si a cousa vai ben e non se torce, ao rematar os contos o público poderá tomar unha copa de viño de calquera das adegas da nosa zona. Estamos falando ca Asociación de Adegueiros da Ribeira Sacra que instalará un pequeño espazo fora do mosteiro, perto dos centenarios padrairos, para todos os que teñan un chisco de tempo e queiran seguir disfrutando destas fermosas noites de verán en San Paio.

Dúas noites de contos, faltan 11 días

Todo está en marcha. Os “Amigos de Caldelas” estámos preparando todo para que “dúas noites de contos” teña o éxito que merece esta doble oportunidade: escoitar a Carlos Blanco e Quico Cadaval no adro do mosteiro de San Paio. Alí a carón da porta que da ao sagrado, onde unha imponente escada accede a parte alta do mosteiro, Carlos e Quico, baixo a lúa da ribeira Sacra, nunhas fermosas noites de verán, esperemos que sen choiva, texerán os seus xogos de verbas retranqueiras. O aforo deste espazo é limitado polo que pregamos os interesados que merquen con tempo as entradas no 902 43 44 43 ou na páxina de caixa galicia.

Tudela, parque natural de Bardenas Reales

En Navarra, nunha terra rica en verduras, entre os trigais, non hai moito brotou este hotel de vangarda, Aire de Bardenas. Á primeira ollada, un lugar onde ninguén pararía, nen para botar un pito. Antes de entrar na fermosa vila de Tudela, unhas arriscadas e valentes mozas sembraron de beleza e poesía unha paraxe inhóspita, á entrada do parque natural das Bárdenas Reales, declarado Reserva da Biosfera. Unha aposta pola beleza segreda das cousas arrodeada de unha muralla de caixas de froita. Luxo esencial. Dous arquitectos novos deseñaron todos os mobeis e obxectos necesarios para relaxarse e descansar neste novo motel de estrada.

Facendo camiño, dudas razoables

Xa remataron as chuvias tardías e hai explosión de vida na Floresta. Unha familia de formigas decidiu atallar e pasar pola porta da miña casa. Cada vez que abro e pecho prodúcese un xenocidio; bueno, como son moitas, case non se nota. Elas como se nada. En aras de un obxectivo colectivo perecen un montón de individualidades. O congreso dos deputados acaba de aprobar unha Ley para a protección dos gorilas e chimpacés, pola súa proximidade co home, dín…Pero, e as formigas?, que pasa cas formigas?,… Pode que non teñan memoria dabondo, nin capacidade como para argumentar que elas xa estaban alí antes de construir eu a miña porta. Como lles fago saber que deberían buscar outro percorrido para conquerir os seus obxetivos?.

Claudio, o último morador do mosteiro

Un pequeno grupo de ovellas pace nun lameiro nas beiras do camiño que vai ao mosteiro de San Paio. O seu amo no lles quita ollo, a certa distancia vixia, leva lentes de frade. Se te achegas ao mosteiro tes moitas posibilidade de acabar parolando con Claudio. Teño a impresión de que ten o mandato segredo de velar polo mosteiro.
— Convidábavos á adega, pero non poido deixar as ovellas soias…hai moitos raposos ¡
— Pero Claudio, os raposos saen de noite.
— Se che comeran as pernas…, non, agora andan a todas horas!.
Sen posibilidade de probar o viño do Claudio por culpa dos raposos, seguimos o noso camiño, que pronto desandaremos.

dúas noites de contos, no mosteiro de san paio

Para os que xa sabedes que o lobo anda na cama da avoa, se vos pica a curiosidade e queredes saber qué pasará co conto, podedes ir á páxina da asociación amigos de caldelas, O prado. Ahí tedes toda a información. Para os impacientes, avanzo que estamos a preparar o programa "Dúas noites de contos", con Carlos Blanco e Quico Cadaval, para o 31 de xullo e o 1 de agosto. A asociación está en marcha, con moitas ganas de traballar, e aberta a todo aquel que queira sumarse.

Perdoade o misterio, mentres estábamos a pechar o programa non tiña tempo para mais, i eu tamén son impaciente. A intención dos que estamos a traballar nesta proposta é que sexan dúas noites cheas de humor e de maxia.

Tanto Carlos Blanco como Quico Cadaval son dous fantásticos actores, moi coñecidos a través da televisión e o cine pero que levan traballado moito polo teatro en Galicia.

Estas dúas noites cumplen un doble obxectivo, que é o da asociación que as promove: traballar pola recuperación dos espazos públicos e o patrimonio histórico-artístico e tamén natural de caldelas e cpntribuir a dinamizar a nosa vida cultural sumando iste acto a oferta existente.

Dende máis alá do tranformador solicito aos blogueiros de Caldelas que axuden a xerar o necesario eco para que iste acto chegue a todo-los recantos posibles.

Faltan 37 días

Faltan 39 días

O lobo disfrazado de aboa, faltan 29 días

Caperuchiña e o lobo, faltan 43 días

Falta 45 días

Fotos de Xoán Arco da Vella

Viaxe A Habana, anos trinta

Unha multitude con sombreiro de palla espera a chegada dun barco da compañía transatlántica, que ven de España, propiedade de Antonio López, marqués de Comillas; Todo un persoaxe, fillo dunha vendedora de sardiñas de Comillas que casou cunha filla dos Guell, ricos negreiros de A Habana e que logo patrocinaron as obras de Gaudí en Barcelona. A entrada deste vapor é todo un acontecimento polo que se ve na foto, con sillas e bancos para ver iste espectáculo. Unha cámara da época roda en primero plano a entrada deste xigante de catro chimeneas. Mira por onde, o mellor hai que voltar ao vapor. Na porta do camión de alcohol anuncia "agua dulce y acierto…", non sei que quere decir, imaxino que dí que a elección de A Habana é un acerto... O fotografo, leva moitos tempo esperando para facer a foto, ten todo preparado, a cámara de fuelle equilibrada…o vapor entra, acercase e cando está a piques de entrar na bocana do porto o retratista dispara e un cacho de tempo queda conxelado. O abó de Carlos Vázquez (Campos) gardou sempre esta foto no seu peto pola forte impresión que lle causou entrar na Habana. Imaxinar a emoción destes homes que chegaban ao novo mundo para cumprir os soños de prosperidade, de calar a fame, de mercar un bó traxe de liño e un reloxo de peto, de voltar a vila ou a aldea con un pouco de dignidade ou non voltar nunca máis.